Weblog
Vrijdag 8 oktober 2010
Tijdens mijn vakantie in september ben ik gebeld door de directeur van SPARQ. Haar oproep mis ik maar ze heeft ingesproken; de verkiezing voor Telefoniste van het jaar 2010 gaat beginnen en zij vraagt of ik aanwezig kan zijn bij de jurydag en bij de bekendmaking op 23 november 2010. Dat lijkt me leuk, ik kan dan meteen ervaren hoe dit in zijn werk gaat. De dag van bekendmaking vorig jaar was een feestje en daarom is het zeker geen probleem om die dag samen met mijn manager aanwezig te zijn. Het was vorig jaar een zeer geslaagde dag!
Maandag 6 juli 2010
Vandaag krijg ik via de mail te horen dat er 1 augustus gestart wordt met de aanmeldingen voor Telefoniste van het jaar 2010. Een spannende tijd voor degene die aangemeld worden.
Maar zo leuk om allemaal mee te mogen maken!
Maandag 28 juni 2010
En ja hoor, daar ligt hij in de brievenbus, vreemd als je jezelf ineens op de voorpagina ziet staan. Het interview is leuk geworden en zelf vind ik het stukje dat Marcel, mijn manager, heeft geschreven ook erg leuk. De tekst is duidelijk, een complimentje aan de redacteur.
De foto’s vallen mee, je bekijkt jezelf toch kritisch, de fotograaf heeft er toch nog iets van kunnen maken.
Ik heb leuke reacties gekregen, iedereen is het erover eens dat het interview goed overkomt met hoe ik echt ben, en dat is toch het belangrijkste.
Maandag 21 juni 2010
De Entree is nog niet uit. Thuis worden er grapjes over gemaakt dat er echt niks goeds van die foto’s is geworden. Of dat de reden is betwijfel ik.
Maandag 12 april 2010
Helaas, vandaag komt de fotograaf. Dat valt niet mee voor iemand die nooit graag op een foto staat en nu moet er ook nog geposeerd worden. Het is de bedoeling dat er wat foto’s op
kantoor gemaakt worden en een foto op een terras aan de Maas. En inderdaad, het viel tegen, eigenlijk had ik nog moeite met de fotograaf, hij deed zo zijn best!! Uiteindelijk had hij een
paar kiekjes genomen die goed leken te zijn. Ben hier echt benieuwd naar.
Donderdag 11 maart 2010
Vandaag zal Mariska Cornelissen, hoofdredacteur Entree, bellen voor het interview in Entree. Mijn collega aan de telefoon-/receptiebalie neemt de telefoon, zodat we niet iedere keer onderbroken worden.
Het gesprek verloopt heel ontspannen en ik vertel wat meer over mezelf in het dagelijkse leven. Gewoon, hoe ik ben, zonder poespas eromheen.
Vrijdag 5 maart 2010
Vandaag word ik gebeld door de hoofdredactrice van het blad Entree. In de nieuwe uitgave wil zij graag een artikel over mij en het winnen van de Telefoniste van het jaar verkiezing schrijven. In overleg spreken we af dat we dit telefonisch doen vanwege de reistijd. Donderdag gaat zij mij bellen, ik ben benieuwd!
Vrijdag 19 februari 2010
Na een nachtje te hebben geslapen in Harderwijk nemen we de trein richting Amsterdam. We gaan een dagje shoppen, de Inwear bon die ik heb gekregen nav de Telefoniste van het jaar verkiezing kan alleen in Amsterdam ingeleverd worden.
Het is, zoals altijd, druk in Amsterdam. Eerst naar wat winkeltjes voor mijn dochter geweest en al snel de Inwear winkel gevonden. Een paar leuke kledingstukken uitgezocht en aan het eind van de middag gingen we met een voldaan gevoel terug richting Maastricht.
Donderdag 18 februari 2010
Vandaag loopt de wekker vroeg af, we, mijn dochter Inge en ik, moeten immers de trein van 07.00 uur halen om een beetje op tijd bij de Zwaluwhoeve te arriveren voor ons verwendagje. Eén van de prijzen die ik heb gewonnen in de Telefoniste van het jaar verkiezing.
Alles ligt klaar die ochtend, we hoeven ons alleen maar aan te kleden en naar het station te gaan waar we koffie halen zodat we in de trein kunnen ontbijten.
Januari 2010
Rondom mijn titel Telefoniste van het jaar is het wat rustiger geworden de afgelopen maand. Hier en daar word ik nog wel aangesproken over mijn benoeming. Daarom voor mij nu een mooite tijd om mijn gewonnen cheques te gaan verzilveren. Binnenkort ga ik naar Zwaluwhoeve samen met mijn dochter, die 19 jaar is, om ons daar laten te verwennen in de sauna & beauty center. Carnaval is dan net voorbij, zelf vier ik dit niet maar mijn dochter wel en dan is zo’n ontspanningsdagje natuurlijk heerlijk.
Omdat het vanuit Maastricht nogal wat kilometertjes rijden is,
Woensdag 16 december 2009
Geen interviews, geen radio en geen televisie-opnames de afgelopen week. Maar wel nog steeds leuke reacties van bekenden die ik tegenkom in de stad of waar dan ook. Zelfs mensen die je regelmatig in de winkel of op de markt ziet, herkennen je en spreken je aan of jij die mevrouw bent die op televisie was.
En dan niet te vergeten familie die wordt aangesproken om de felicitaties over te brengen, ik sta er nog steeds versteld van hoe de mensen met je meeleven en hoe enthousiast de meeste mensen zijn. Collega’s noemen me al BM-er, (Bekende Maastrichtenaar).
Maandag 7 december 2009
De afgelopen dagen zijn rustig verlopen.
Gisteren kwam ik een vriendin van mijn schoonzus tegen, ik had haar een jaar of 5 niet meer gezien. Ik zei haar goedendag maar ze wist niet meteen wie ik was.
Toen ik haar vertelde dat mijn partner de broer is van haar vriendin wist ze het wel weer. Maar... zei ze, toen ik je zag moest ik denken aan iemand die ik op televisie zag, zij was telefoniste van het jaar geworden.
Leuk, om op die manier herkend te worden!
Woensdag 2 december 2009
Dit is de eerste dag dat ik mezelf niet meer zo “geleefd” voel. Lekker aan het werk en tussen de middag weer eens even naar buiten wat boodschappen doen. We zitten met ons kantoor midden in het centrum dus dat is ideaal. Maar... ik kom oud collega’s tegen die me aanspreken dus die pauze is te snel voorbij.
Dinsdag 1 december 2009
Een collega is 12,5 jaar in dienst, vandaag dus zijn feestje. Ik heb alles al voorbereid en in de loop van de ochtend komt de cateraar de lunch brengen.
In de loop van de ochtend word ik gebeld door Linda Loeffen, de andere Limburgse kandidaat, om me te feliciteren. Erg sportief van haar. Ik krijg nog wat reacties via de telefoon, verder is het een rustige dag.
Maandag 30 november 2009
Ik heb nog steeds het gevoel dat ik “geleefd” word, het is een aparte ervaring om steeds het middelpunt te zijn.
Vanmiddag zijn de opnames bij TV Limburg, maar eerst moet er vervanging geregeld worden op het werk. Gelukkig is dit geen probleem, een collega biedt het zelfs aan, dat is een fijn gevoel! De opnames verlopen goed, ik hoef niet lang te wachten en geen flauwekul. Langs de visagist en een microfoontje om. Weer een ervaring rijker, live TV.
Zondag 29 november 2009
Vandaag begin ik met het terug mailen van relaties en bekenden om te bedanken voor de aardige attenties die ik gekregen heb. Het zijn er heel wat dus ik ben er de hele middag zoet mee.
Zaterdag 28 november 2009
Het is weekend...ik word uit bed gebeld door de postbode die een pakje komt brengen van een relatie.
Word je thuis ook nog verrast!
Vrijdag 27 november 2009
Vandaag heb ik ook nog een vrije dag. Bij het ontbijt ga ik de foto’s bekijken van dinsdagavond, hierbij beleef ik de hele avond opnieuw… de spanning, de vreugde.
Daarna krijg ik telefoon van Facilitair Gebouwenbeheer
voor een telefonisch interview. Dan krijg ik weer een sms dat er bloemen zijn gebracht, in de middag ga ik even naar kantoor om één en ander door te nemen. TV Limburg belt met de vraag om maandag naar Roermond te komen voor een live uitzending.
Donderdag 26 november 2009
Vandaag heb ik verlof, dit had ik een tijd geleden al gepland. Ik ga een dagje met mijn zus op stap, gezellig!
Aan de telefoon op kantoor is het vrij rustig, mijn vervangster belt dat er een aantal boeketten bloemen zijn bezorgd. Omdat ik maar 2 minuten van het werk woon ga ik ze ’s avonds ophalen. Het is zo leuk om van relaties iets te ontvangen.
Woensdag 25 november 2009
De halfjaarlijkse controle bij de tandarts om 08.15 uur laat ik voor me afmelden en ga dus naar het werk waar mijn kamer versierd is. Alle collega’s zijn aanwezig en de directeur houdt een speech, champagne, gebak, het is een feestje op de vroege morgen.
Het is een chaotische dag, veel reacties per e-mail en telefoon. Radio Maastricht belt en probeert me voor de gek te houden, helaas voor hun lukt dit niet, het item schijnt op de radio te zijn geweest maar dat heb ik gemist.
Dinsdag 24 november 2009
DE grote dag! Met gemengde gevoelens word ik wakker. Vandaag is de Telefoniste van het jaar verkiezing, en een dierbaar familielid krijgt vandaag de uitslag van zijn scan of er uitzaaiingen zijn geconstateerd.
Als ik op kantoor kom staat er op mijn bureau een geluksengeltje, nu maar hopen dat hij niet alleen mij geluk brengt. Om 11.00 uur krijg ik gelukkig een telefoontje dat er geen uitzaaiingen zijn en dat er goed behandeld kan worden... wat een opluchting.
